هفت نکته درباره نبوت و امامت - هادی مروی

 چكیده :

نگارنده از چند دیدگاه در باب نبوّت و امامت سخن مى‌گوید : نارسایى بشر در كسب فیض الهى؛ مستقلّات عقلیه مبناى قبول دین؛ تفاوت درجات انسانها؛ برهان امكان اشرف؛ عبودیت كامل و عبد كامل. پیوند میان عقل و نقل در این گفتار، قابل توجّه است.این گفتار، برگرفته از درس گفتارهاى شیخ محمود حلبى خراسانى در سال 1383 قمرى است.

كلید واژه‌ها نبوت ؛ امامت ؛ مستقلّات عقلیه ؛ عبودیت كامل ؛ امكان اشرف ؛ نبوّت و امامت ـ برهان‌هاى عقلى ؛ حلبى، محمود ؛ پیوند عقل و نقل.

علامه حسن زاده آملی:توحید عوام انست که پیامبران به مردم می گفتند بت نپرستید. توحید خواص آنست که جمیع عبادتها عبادت حق تعالی است !

علامه حسن زاده آملی در یکی از تالیفاتشان به نام ممدالهمم در شرح فصوص الحکم پرده از مطلبی برمی دارند که شنیدن آن خالی از لطف نیست. ایشان در بیان تاویل آیات سوره مبارکه طه در باب گوساله پرست شدن قوم حضرت موسی(ع) پس از رفتن آن جناب به کوه طور و سپس ماجرای بحث موسی(ع) و هارون(ع) چنین می فرمایند:….

موسی(ع) بواقع و نفس الامر و به امر توحید اعلم از هارون بود. چه اینکه می دانست اصحاب عجل چه کسی را پرستش می کردند. زیرا او عالم بود که خداوند حکم فرموده که جز او پرستش نشود و انچه را حکم فرمود غیر ان نخواهد شد (پس جمیع عبادتها عبادت حق تعالی است و لکن ((ای بسا کس را که صورت راه زد)).

سروده ای پرشور از استاد علامه محمد رضا حکیمی – با مضامین اعتقادی – اجتماعی : مکتب توحید و عدل از جعفر صادق بپاست، این طریق انبیاست…

سروده ای پرشور از محمد رضا حکیمی، در مدح “آموزگار بزرگ عقل و عقلانیت”، “بزرگ پشتوانه مساوات و عدالت”، “تجسم ملکوت حقایق”، “تبلور جبروت رقایق”، “تجلی لاهوت دقایق”، حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام)

عصمت امام از دیدگاه خرد - علی ربانی گلپایگانی

اشاره :
بحث درباره عصمت امام یکی از مهم ترین و پر چالش ترین بحث های امامت به شمار می رود. در میان مذاهب اسلامی، امامیه و اسماعیلیه عصمت را از اساسی ترین صفات امام می دانند؛ در حالی که مذاهب دیگر لزوم چنین صفتی را برای امام انکار کرده اند.
در این نوشتار پس از تبیین ماهیت عصمت، دلایل عقلی امامیه بر لزوم عصمت امام را بررسی خواهیم کرد.
هم چنین ضمن بررسی این ادله، به اشکالاتی که منکران مطرح کرده اند پاسخ خواهیم داد.

شناخت کلی از معاویه

صخر بن حرب بن امیة، معروف به ابوسفیان پدر معاویه می باشد، که پس از فتح مکه به ناچار اسلام آورد. مادر معاویه هند دختر عتبة بن ربیعة می باشد که به نقل ابن ابی الحدید معتزلی و دیگران از زنان فاجره و بدنام مکه بوده است.

زمخشری در ربیع الابرار آورده است که: معاویه را به چهارتن از مردان مکه نسبت دادند: مسافر بن ابی عمرو، عمارة بن ولید بن مغیرة، عباس بن عبدالمطلب، صبّاح که نوازنده عمارة بن ولید بوده است.(1) و چون ابوسفیان کریه المنظر و کوتاه اندام، و صبّاح جوانی خوش سیما بود، هند وی را به خویش خواند و با وی هم بستر گشت!

همچنین هشام بن محمد کلبی، نسب شناس مشهور، در کتاب "مثالب" و اصمعی، ادیب و دانشمند نام آور عرب، گفته اند: معاویه در دوران جاهلیت به چهار نفر منسوب می شد که عبارت بودند از: عمارة بن ولید از بنی مخزوم، مسافر بن عمرو از بنی امیة، ابوسفیان از بنی امیة و عباس بن عبدالمطلب از بنی هاشم.

عائشه در قساوت قلب بی نظیر است !!!

علامه عسگری در اواخر جلد دوم کتاب "نقش عائشه در تاریخ اسلام" پس از بررسی زندگی عائشه و جنگ افروزی های وی (از کتب تاریخی اهل سنت) به عنوان جمع بندی این چنین می فرماید:

"عایشه از نظر قوت قلب و پردلی در میان زنان جهان بی نظیر بود به طوریکه تاریخ تا به امروز در قوت قلب همانند او را در جهان زنان نشان نداده است. او به طوری بر عواطف و احساسات زنانه خود مسلط و پیروز بود که از یک زن این هم تسلط بر احساسات بعید می نماید. وی در جنگ جمل در اولین وهله که شهر بصره را به تصرف خویش در آورد و پاسبانان بیت المال را دستگیر نمود. با کمال قوت قلب و بی رحمی فرمان داد که همه آنان را به قتل برسانند و بافرمان این زن ده ها نفر مسلمان را در مقابل چشم او مانند گوسفند سر بریدند!!

بعدا نیز جنگ شروع گردید خود وی در آن جنگ آتشزا و وحشت انگیز شرکت نمود و بدون اینکه کوچکترین بیمی بخود راه دهد. و یا آرامش دل و حالت اعتدالش را ببازد. مانند یک فرماند ورزیده و جنگ دیده. فرمان می داد در حالتی که سرها مانند برگهای خزان فرو می ریزد. شکم ها پاره می گردد دستهای بریده به هوا پرتاب می شود اما او که همه اینها را با چشم خود می بیند خم بر ابرو نمی نشاند و به سان کوه محکم و پا برجا در میان کجاوه اش نشسته رهبری و فرماندهی لشکر را بعهده گرفته است. پیاپی امر صادر می کند فرمان می دهد. و در دل وی کوچکترین اثری از رقت قلب وحالت ناراحتی و ضعف محسوس و مشهود نیست !!"

به راستی که باید هند جگر خوار و فرعون ها و صدام ها و...در مکتب درس شیطانی وی بنشینند و درس جنایت و ظلم حقیقی را از عائشه بیاموزند...

بسم الله الرحمن الرحیم
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و العن اعدائهم
یا علی مدد

آیا شخصی که حتی حکم تیمم را نمی داند شایسته خلافت است؟!

مشهور است كه عمر فتوا داده است : وقتى آب موجود نبود، نماز واجب ، ساقط است !! تا اينكه دسترسى به آب پيدا كنيد؟!! (1)

بخارى و مسلم در صحيح خود (در باب تيمم ) آورده اند که مردی در خلافت عمر به نزد او آمد و گفت: من جنب شده ام و آبی نبود که غسل کنم چه کار باید انجام دهم ؟

عمر گفت: هرگاه آب نیافتی نماز نخوان !!!

عمار یاسر حاضر بود گفت: ای عمر! یادت نیست که در فلان سفر من وتو به حسب اتفاق احتیاج به غسل پیدا کرده بودیم. تو به علت نبود آب نماز نخواندی و من چون گمان کردم که تیمم به جای غسل است و همه بدن را به خاک باید رسانید در خاک غلطیدم و نماز خواندم. وقتی خدمت حضرت رسول صلی الله علیه و آله رسیدیم تبسم نمودند و فرمودند: یا عمار! در تیمم همین قدر بس است که دستها را بر زمین زنند و به هر دو کف دست پیشانی را و بعد از آن با کف دست چپ پشت دست راست و با کف دست راست پشت دست چپ را مسح نمایند.

بسمه تعالی

امام صادق علیه السلام از پدرانش نقل کرد که :

رسول خدا  فرمود صلی الله علیه و اله وسلم فرمود:ای علی!مثل تو در بین امت من مثل مسیح،عیسی بن مریم است،زیرا قوم او سه فرقه شدند:گروهی از انان مومنین بودند که همان حواریون اند،و گروهی دشمنی کردند با عیسی و انها همان یهودند،و گروهی در مورد او غلو کردند و از زمره اهل ایمان خارج شدند.

وهمانا امت من نیز در مورد تو سه فرقه می شوند:گروهی شیعه تو هستند که مومنین اند،و گروهی دشمن تو هستند،که انان شک کنندگان اند،و گروهی در مورد تو غلو می کنند که انان انکار کنندگان می باشند.

و ای علی!تو و شیعیانت در بهشت می باشید ،و دشمن تو و غلو کنندگان در مورد تو،در اتش جهنم می باشند.

اسناد:

مناقب خوارزمی صفحه 317 حدیث 318 ،مصباح الانوار صفحه 23 و ینابیع الموده صفحه۱۰۹

گفتگو با آیة الله میلانی درباره علامه امینی

آنچه می خوانيد گفتگويی است با محقق فرزانه جناب مستطاب آية الله سيد علی ميلانی دام ظله.
بسم الله الرحمن الرحيم. الحمد للَّه ربّ العالمين والصلاة والسلام علی محمّد وآله الطيبين الطاهرين واللعن علی أعدائهم أجمعين.
من درباره علّامه امينی مطلب خاصی كه گفته نشده باشد و خود بنده داشته باشم، چيزی به نظرم نمی رسد داشته باشم. يك مطلب كلّی بايد اول عرض كنم، كه اين مطلبِ كلی ، بر مرحوم آقای امينی هم منطبق می شود، اين است كه: